1.1. Deska tarasowa jest suszona komorowo do wilgotności około 14%, dlatego nadaje się ona wyłącznie do zastosowań zewnętrznych.

1.2. Drewno jest materiałem higroskopijnym i jako takie zmienia swoją objętość w związku z oddawaniem /pobieraniem wilgoci z otoczenia. Należy o tym pamiętać przy ustalaniu odpowiednich szczelin dylatacyjnych miedzy deskami w układanym tarasie (patrz punkt 4.5.)

1.4. Składowanie legarów.

Legary składamy razem z deska tarasową.

2. Przygotowanie podłoża.

2.1. Montaż na gruncie przepuszczalnym (taras wkomponowany w architekturę ogrodową).

2.1.1. Podłoże należy wyrównać i utwardzić.

2.1.2. W celu uniemożliwienia przerastania spod tarasu trawy i chwastów można zastosować agrowłóknine pod całą powierzchnia tarasu.

2.1.3. Następnie całość pokryć warstwą żwiru lub drobnych kamieni.

2.2. Montaż na gruncie nieprzepuszczalnym (taras przydomowy bądź usytuowany na balkonie).

2.2.1. Należy pamiętać o zabezpieczeniu odpowiedniego spadku podłoża (ok. 2%), który umożliwi odprowadzenie wody spod tarasu.

2.2.2. Deski tarasowe powinny być montowane tak aby ryflowanie było równoległe ze spadkiem tarasu, co zapobiegnie pozostawaniu resztek wody na deskach pomiędzy ryflami.

2.2.3. Konsekwencją tego będzie montaż legarów w kierunku prostopadłym do spadku. W związku z tym należy „podnieść” konstrukcję legarów chociażby o 5 mm aby zapobiec zatrzymywaniu wody deszczowej pod konstrukcja tarasu. Można w tym celu użyć gumowych podkładek (dostępnych na rynku), co dodatkowo zaizoluje legar od podłoża.

3. Legarowanie.

3.1. Należy stosować legary z drewna o gęstości maksymalnie zbliżonej do gęstości drewna z jakiego wykonany będzie taras tzn.:

Taras z Modrzewia Syberyjskiego - stosujemy legary modrzewiowe, taras świerk – legary świerkowe.

3.2. Rozstaw legarów dla profili deski tarasowej dostarczanej przez firmę Komplex International powinien kształtować się w sposób następujący:

3.2.1 Profil 28 x 140 – 50 centymetrów (+/- 5 centymetrów)

4. Układanie powierzchni.

4.1. Do łączenia desek tarasowych z legarami należy używać wkrętów ze stali nierdzewnej, o długości co najmniej 2 razy większej niż grubość montowanej deski. Firma Komplex International posiada w swojej ofercie sprawdzone na rynku wkręty samo wiercące z łbem stożkowym. Stal nierdzewna A2 w rozmiarach 5,0 x 60mm. Do wkrętów należy zakupić wiertło z frezem umożliwiającym zlicowanie łba wkrętu z powierzchnią deski.

4.2. Przy wysokiej gęstości jaka występuje w modrzewiu syb. wymagać będzie uprzedniego nawiercania otworu naprowadzającego wkręta. W tym celu należy używać wiertła o grubości o +/- 1 mm mniejszej niż grubość wkręta (dla wkrętów o grubości 5 mm powinniśmy użyć wiertła 4 -4,5mm).

4.3. Pamiętajmy o wolnych obrotach wkrętarki przy montażu wkrętów!

4.4. Każdą deskę łączymy z legarem przy pomocy 2 wkrętów zlokalizowanych w 1 linii i w takiej samej odległości od brzegów deski, która powinna wynosić około 10 mm od każdego z brzegów deski (nie mniejszej jednak niż 15 mm i nie większej niż 30 mm – w zależności od szerokości deski).

4.5. Pomiędzy każdą deską zostawiamy szczelinę dylatacyjną o szerokości około 5 mm +/- 2 mm (w celu zachowania podobnych odstępów można użyć przekładek). W czasie użytkowania tarasu deski mogą rozszerzać się i kurczyć w zależności od wahań temperatury i wilgotności (szczególnie w naszym klimacie!). W przypadku braku (lub zbyt małej) przestrzeni miedzy deskami, w wyniku zwiększenia się wilgotności deski zejdą się, a powstałe między nimi naprężenia mogą doprowadzić nawet do zerwania wkrętów.

4.6. Przy skrajnej desce tarasowej od strony ściany budynku szczelinę miedzy deską a ścianą można powiększyć do 10 mm.

4.7. Przy montażu końcowej części deski należy zwrócić uwagę, aby nie pozostawić zbyt długiego odcinka deski nie przytwierdzonego wkrętem – może to spowodować wyginanie się końcówek tarasu. Przyjmuje się, że ostatnie wkręty montujemy w odległości nie mniejszej niż 25 mm a nie większej niż 60 mm od końca deski.

5.1. Deski tarasowe  nie wymagają dalszej obróbki.

5.2. Po przeschnięciu tarasu możemy nakładać następną warstwę

Najlepiej zrobić to dwukrotnie przy pomocy  pędzla zachowując co najmniej 12-godzinny odstęp pomiędzy pierwszym i drugim olejowaniem, pamiętając jednocześnie, że temperatura otoczenia nie powinna być niższa niż 15C.

5.3. Proces olejowania najlepiej przeprowadzać 2 razy do roku: wczesną wiosną, aby taras wyglądał świeżo, oraz wczesną jesienią.

5.4. Odstąpienie od olejowania pociągnie za sobą pokrycie się tarasu srebrnym nalotem (tzw. patyną), co w żadnym stopniu nie wpłynie jednak na zmniejszenie właściwości mechanicznych ani na trwałość tarasu.

5.5. Okresowa pielęgnacja powinna polegać na usuwaniu liści, piachu i innych zanieczyszczeń z tarasu, w tym przede wszystkim przedmiotów metalowych (kapsli) – drewno wchodzi w reakcję z metalami  co może powodować ciemne przebarwienia na powierzchni tarasu.

5.6. Podczas zimy należy ograniczyć się do usuwania z tarasu śniegu i posypywania go piaskiem w celach bezpieczeństwa. Nie należy na tarasie stosować soli ani innych środków chemicznych.

5.7. Ze względu na obniżoną wilgotność powietrza w okresie zimowym, a co za tym idzie przesychanie drewna (kurczenie się), po sezonie zimowym należy sprawdzić i ewentualnie dokręcić poluzowane wkręty.